“Als ik denk aan wat de wereld nodig heeft, dan denk ik aan mijn overgrootmoeder en mijn grootmoeder. Die zeiden dat er nog eens een wereldoorlog zou moeten zijn om alles nog eens op scherp te stellen of zo…”
Dat komt terug in het kleine 3D-gemodelleerde reliëf dat Fabrice Hofmans voor Blik Vooruit 2.0 heeft gemaakt. “Het gaat over een turbulente fase tussen mijn wederhelft en mij. Ik als draak, opgezwollen door genegeerde problemen, zij als drakenjager. Denk aan Sint Joris, die de laatste draak doodde, in de hoop een vredevoller tijd in te gaan.” Dat persoonlijke verhaal verbeeldt Fabrice Hofmans in een barokke compositie met om elkaar heen wervelende vormen, waarin lichamen, touwen en ketens te herkennen zijn.
Het werk heet ‘ΗΕΡΩΟΡΔ, ΗΕΡΩΡΑΘ΄, oftewel ‘Haar woord, haar toorn’, elke letter omgewisseld voor zijn Griekse equivalent. Zo verbindt Fabrice Hofmans het persoonlijke met het universele. Het kwaad in de mens, de onmacht, het ontkennen van de problemen die ons bestaan in toenemende mate bepalen, kan leiden tot de vernietiging van ons leven en alles wat ons dierbaar is. Fabrice Hofmans reliëf toont: “De durf om samen de diepte in te gaan, in elkaars donkerste krochten te kijken en elkaars lelijkheid te accepteren.” Met die houding als basis kunnen we wellicht ook voorkomen dat onze relatie met elkaar leidt tot de strijd en vernietiging die op zoveel plekken actueel is….
