Het kunstenaarschap van Maria Roosen (°1957, Oisterwijk, Nederland) kan het best vergeleken worden met het proces van zaaien, oogsten en alles wat daartussen zit. Thema’s als groei, vruchtbaarheid, liefde en dood worden door de kunstenaar zo helder mogelijk verbeeld, steeds gevoed door het dagelijkse leven en persoonlijke ervaringen. De sculpturen, aquarellen, installatie en werk in situ zijn het logisch resultaat van verbeelding en maken. Zaaien staat voor Roosen gelijk aan voelen, tekenen en het verzamelen van beelden in het schetsboek, waar de kunstenares vervolgens de juiste materialen bij zoekt. Aquarel en glas vormen vaak de basis voor haar kunstwerken, maar ook diverse materialen zoals textiel, papiermaché, meubels, ganzeneieren en granaatappels werden reeds gebruikt in haar artistieke praktijk. Voor een geslaagde oogst laat Roosen het avontuur en de ideeën hun vrije gang gaan en werkt ze vaak samen met ambachtsmannen. Op deze manier kunnen er werken tot stand komen die beter zijn dan dat ze had kunnen bedenken.
First Dog (2022)
Glas
Tijdens haar kennismaking met Aardenburg werd Maria Roosen gegrepen door de toestand van het vervallen huis aan de Markt. Het zicht deed de kunstenaar denken aan de beelden van oorlog en andere humanitaire rampen. Huizen waarvan de ramen, deuren en muren zijn verdwenen, waardoor alle huiselijke elementen worden blootgesteld aan weer en wind. Hieruit ontstond het idee om het grauwe huis te verlevendigen met kleurrijke glazen voorwerpen die verwijzen naar verschillende elementen van het interieur: bier, borden, worsten, pollepels, petten… Het materiaal glas is sterk en kan bij goed gebruik honderden jaren mee, maar een verkeerde beweging en het is in scherven, net als het leven en de liefde. De titel van de artistieke ingreep verwijst naar de eerste vorm die wordt geblazen na de bespreking van de ontwerpschets. De eerste proef toont vaak een andere werkelijkheid en vraagt daarom om zaken als timing en kleurwerking verder te onderzoeken. De jarenlange samenwerking met de glasblazers leidt vaak tot vormen die sterker zijn dan aanvankelijk bedacht.