“De wereld heeft kleine appreciatiemomenten nodig. Waardering, samenzijn en een community vormen.”
“Bijvoorbeeld, ik hield er altijd enorm van om met mijn grootvader de was te doen en op te hangen. En dat is echt zo’n momentje dat wij eigenlijk met z’n allen delen. Dat is altijd: ‘Oh kom, we gaan buiten nog eens de was ophangen’.”
“We zijn allemaal één. Simpele dingen zijn perfect en mooi genoeg. Dat probeer ik in mijn bijdrage aan Blik Vooruit 2.0 te laten zien… Ik maak een grote versie van een spelletje dat kinderen soms doen om te kiezen, van staal. Ze vouwen in driehoekjes en zetten daar tekstjes en nummers op. Die kun je dan op verschillende manieren uitvouwen, waardoor er een combinatie ontstaat die verband houdt met een wens. Je stelt een vraag en wilt iets weten. Bijvoorbeeld: ‘Is hij verliefd op mij?’. Dan moet je een cijfertje zeggen. En dan moet je kiezen. Er zijn heel veel opties. En dat is juist het leuke, want het leven heeft zoveel mogelijkheden. En de toekomst is onvoorspelbaar. En dat vind ik mooi om te tonen. Het is iets kleins dat iedereen wel heeft gedaan. Het is heel herkenbaar, maar met zo’n schoonheid.”
“Ik ga ook een werk tonen waarbij ik porseleinen rijstkorrels maak. Ik dacht: ‘Rijst, iedereen eet het, iedereen kent het.’ Door ambacht en kleine appreciaties in de rijstkorrels te steken, toon ik de waarde ervan.”
