“Met mijn werk wil ik laten zien dat we niet altijd zo hebben geleefd als nu. En dat ons leven terug zou kunnen veranderen in moeilijke tijden.”
Cecilia Van de Velde maakte een houten toren, gebaseerd op een speelgoedfort uit haar jeugd. Dat fort was gemaakt door haar broer Arthur.” Het werk staat symbool voor een herinnering aan mijn kindertijd, waarin ik aan de toenmalige problemen kon ontsnappen door middel van mijn fantasie.” Met het werk maakt Cecilia ook de kracht en waarde van herinneringen zichtbaar.
Cecilia is niet alleen geïnteresseerd in persoonlijke herinneringen, maar ook in collectieve herinneringen die samen de geschiedenis vormen. Zij is zich sterk bewust van de ontwikkeling die mensen in de loop van de geschiedenis hebben doorgemaakt. En het verschil tussen het leven zoals wij dat leiden met dat van eerdere generaties. In haar werk zie je bijvoorbeeld vaak de boog terug, die samen met de pijl werd gebruikt om te overleven. Voor de jacht, maar ook voor de verdediging én de aanval.
De toren staat tegen een oude schuur. Via een ladder kun je er in je verbeelding opklimmen, uitzicht hebben en bescherming zoeken. De combinatie met de schuur doet ook denken aan het schip en de toren van een kerk. Toevluchtsoord in een wereld van bedreiging.
