Simon Masschelein

Simon Masschelein (1994) onder­zoekt stel­sel­ma­tig nieu­we sculp­tu­ra­le moge­lijk­he­den. Hij denkt vaak van­uit het gewricht of hoe sculp­tu­ren kun­nen bewe­gen, in en uit even­wicht wor­den gebracht of een ande­re posi­tie kun­nen inne­men in func­tie van de archi­tec­tu­ra­le con­text. Het is fas­ci­ne­rend hoe de kun­ste­naar natuur­lij­ke mate­ri­a­len hand- en gevoels­ma­tig bewerkt en ver­vol­gens com­bi­neert tot nieu­we vor­men, merk­waar­di­ge sculp­tu­ren. De beel­den klop­pen. De mecha­niek van zijn sculp­tu­ren lijkt in die mate ​‘van­zelf­spre­kend’ dat de com­plexi­teit ervan amper of zelfs niet wordt erva­ren door de kij­ker. Zijn beel­den bui­ten zijn impo­sant maar nede­rig. Je voelt het res­pect van de kun­ste­naar voor de eigen­heid van de gese­lec­teer­de mate­ri­a­len als­ook zijn gedre­ven onder­zoek naar heden­daag­se beeld-vor­ming. – Bron


Eutssy (2016-2017)

Lork, den en esdoorn

Iver (2018)

Muurklimmer van gele Onyx, staal en schroeven

Zonder titel (2019)

Alabastro di Volterra en staal

Zonder titel (2019)

Staal, eik, hulst en polyester



Deel deze pagina