De schilderijen van Koen van den Broek (°1973, Bree, België) – die vaak zijn gebaseerd op foto’s of snapshots die hij zelf maakt – zijn beschrijvingen van het landschap, waarbij de thematiek rond grenzen vaak centraal staat. Enerzijds in het onderzoek dat hij voert naar de grenzen van het schilderij als vlak, anderzijds in zijn herhaaldelijk teruggrijpen naar grensmotieven; goten, bruggen, hoeken van gebouwen of straten. Details worden geïsoleerd, perspectieven worden verschoven en grote kleurvlakken worden aangebracht, waardoor de werken desoriënterend werken. Daarnaast toont Koen van den Broek met zijn schilderijen de menselijke ervaring van zijn omgeving. De werken beschrijven fragmenten van landschappen en stedelijke architectuur, die herkenbaar en alledaags zijn, zoals barsten in het wegdek, stoepranden, lege autosnelwegen of riolen.
The Land of Milk & Money (2014)
Olieverf op doek
The Land of Milk & Money is een reeks van vier monumentale schilderijen en weerspiegelt van den Broeks bijzondere interesse in Amerikaanse landschappen. De titel is gebaseerd op de bijbelse zin ‘Het land van melk en honing’ (Exodus 3:8) en verwijst naar het Beloofde Land, waar Mozes de Joden naartoe moest brengen. De utopische plaats is vandaag de dag slechts een droom, aangezien onze wereld onderhevig is aan de wetten van het kapitalisme en de handel. Vandaar dat het woord honing werd vervangen door geld. De Belgische schrijver en filosoof Frank Albers inspireerde zich op de schilderijen en schreef een gedicht. In The Land of Tiresias keert een utopische wereld terug in de eerste drie stanza’s. In de eerste twee lijnen van de vierde stanza vindt de ommekeer plaats. De reeks schilderijen van Koen van den Broek – waarbij aspecten van Genesis en de Apocalyps voelbaar zijn – laat de mens onbeschermd achter, zonder goden of herders. De toeschouwer gaat op zoek naar betekenis, naar een antwoord, een nieuw begin, een nieuwe richting. Een doel dat spiritueel, rationeel of fysiek kan zijn.
The Land of Tiresias
Once upon a time
there was a land
we believed in
once upon a time we believed
this was the land we believed in
in
rivers and trees – no drought
mountains and light – no darkness
wetland and waterfall – no dust
once upon a time we believed
the land was our food and our shelter
we wandered and worked and slept
we believed everything the land said
I am nobody’s
I am yours
I am anybody’s
I am mine
and we were not afraid
Frank Albers