Philip Aguirre (°1961, Schoten, België) maakt sculpturen, installaties, schilderijen, etsen en collages. Zijn werk heeft een sterk humanistisch karakter en snijdt thema’s aan zoals migratie, vervolging, macht en blind nationalisme. Zijn artistiek engagement vloeit voort uit het leed dat zijn familie meemaakte door geweld van extreemrechtse regimes. Tijdens de Spaanse Burgeroorlog vluchtten zijn voorvaderen uit het Baskenland na de bombardementen op Guernica. Ook zijn familie aan moeders zijde werd niet gespaard van de gruwel. Langdurige reizen in Afrika en Zuid-Amerika hebben Aguirres kunstenaarschap eveneens sterk beïnvloed en bepaald. Hij kwam er in contact met geweld en sociaal onrecht, en deze sterke visuele prikkels lieten hem niet meer los. Bootvluchtelingen en waterdraagsters komen vaak voor in zijn werk. Tegelijkertijd heeft de kunstenaar een fascinatie voor bestaande objecten zoals conservenblikken door hun bezieling, voor de geschiedenis die ze in zich dragen en uit respect voor de materie. De kunst van Aguirre maakt de kijker stil en confronteert ons vaak met een verborgen boodschap.
Exodus (1998)
Lichtbox
Een reis naar Senegal na de Rwandese genocide was voor Philip Aguirre het startpunt om Exodus te maken: in 1994 kostte deze genocide het leven aan 800.000 Tutsi’s en politieke tegenstanders op basis van hun etnische achtergrond. De lichtbox – een unieke vorm in het oeuvre van de kunstenaar – toont een uitgestrekt steppelandschap waarin tientallen sandalen een wandelroute lijken te vormen. Hij vond de schoeisels tijdens het strandjutten aan de Senegalese kust. Het pad met de aangespoelde sandalen symboliseert voor Aguirre de tienduizenden Rwandese Tutsi’s die gevlucht zijn door de gruwel van de Hutu’s. Exodus is exemplarisch voor de talloze mensen die in heden en verleden hun thuisland hebben moeten verlaten om elders een veiliger en beter leven te leiden.