Elise Eeraerts (°1986, Mechelen, België) is een multidisciplinaire kunstenaar die vertrekt vanuit de context van een bepaalde locatie. Hierbij gaat een site-specifieke installatie in dialoog met de ruimtelijke aspecten van deze plek. Daarnaast krijgen ook diverse aspecten van tijd een plaats tijdens het creatiesproces. Het werk is vaak bedoeld als medium om menselijke constructies – zoals een kachel, een muur en een zuil – in verband te brengen met de natuur. Hiervoor onderzoekt Eeraerts materiële transformaties die voortkomen uit het landschap, zoals hout dat wordt herleid tot as nadat het is opgebrand. Het proces van materiaalproductie in verschillende tijdsperioden en culturen inspireert de kunstenaar, samen met de sociale impact die hiermee gepaard gaat. Denk aan objecten die het resultaat zijn van complexe en zelfgestuurde massaproducties, tegenover klassieke en ambachtelijke methodes waarbij de grondstoffen worden verwerkt in de nabijheid van hun plaats van ontginning.
Surfaces (2017-2022)
Porselein en mixed media
Surfaces is een doorlopend project waarbij Eeraerts reflecteert op de vormen in haar werk. De sculpturale installatie bestaat uit een verzameling replica’s van vormen die in haar andere projecten voorkomen. De vormentaal die de kunstenaar in haar werk hanteert, verhoudt zich vaak tot de ruimte waarin ze wordt tentoongesteld. Deze vormen zijn uit een interne logica ontstaan, en ze zoeken in hun hoedanigheid een contrast op met de standaard van een bouwsteen, een product en de architectuur. Binnen hun al dan niet modulaire systeem, formuleren deze vormen een ander bouwsysteem en bevragen ze de alomtegenwoordige – vaak industriële – standaard der dingen. Surfaces manifesteert zich in meerdere formaten, ook als miniatuur. Op deze manier herhaalt vorm zichzelf wederom, en roept het nog meer vragen op, over wat het is of kan zijn. Een video van de miniatuur in een geënsceneerde context maakt de objecten onderdeel van een verhaal over natuur en ritueel.