De maritieme wereld is nauw verbonden met de artistieke praktijk van Tamara Dees (°1971, Terneuzen, Nederland). De kunstenaar groeide op in een familie van scheepsbouwers- en vaarders, waardoor ze heel wat tijd spendeerde aan de kade en op het water. Als kind lieten de torenhoge boten en scheepswerven een onuitwisbare indruk op haar na. Deze impressies resoneren nog steeds in haar kunstwerken, gemaakt met mixed media. Schepen, golven en de uitgestrekte horizon laten de kijker dagdromen of nemen je mee in een sfeer van stilte en eenzaamheid. De zee als metafoor voor het mysterieuze, het grote onbekende, de eeuwigdurende reis.
Momentum (2015)
Glas, lijsten en autolak
In 2010 startte Dees een onderzoek naar De Grote Golf van Kanagawa, mede bekend door de wereldberoemde houtsnede van Hokusai. Op het moment dat de kunstenaar de eerste tekeningen toonde van haar onderzoek, werd Japan getroffen door een verwoestende tsunami. De patronen die ontstonden bij de botsing tussen de golf en de kust fascineerden Dees. Ze werd getroffen door de schoonheid die in schril contrast staat met de verpletterende gevolgen van een extreem hoge golf. Krantenfoto’s dienden als basis voor een reeks van kleine tekeningen waarbij de patronen werden weergegeven met fragiele lijnen, stippen en druppelvormen. Door de structuren los te weken van hun context ontstond een esthetisch beeld en de drang om iets monumentaal te maken. Ruim tweeënhalf jaar verzamelde Dees ronde en ovalen lijsten met bol glas voor haar driedelige installatiereeks waar Momentum onderdeel van uitmaakt. Het gebruik van zwart verf verwijst enerzijds naar het fenomeen waarbij zwarte voorwerpen achter glas quasi onzichtbaar worden, anderzijds refereert het zwart naar de bolle zwarte spiegels die schilders gebruikten tijdens het schilderen van landschappen. Hierop verschijnen natuurlijke elementen zoals wolkenluchten in sterk contrast.